Herkese merhaba arkadaşlar öncelikle ben daha önce herhangi bir eleştiride yorumda öneride tavsiyede bulunmadım genelde gözlemleyici analizci dinleyici bi kişiliğe sahibim hep ya aktaracağım şey yanlış olursa diye bi çekingenlik var içimde hayatım boyunca da olacak sanırım ama bu konuya değinme sebebim samimiyetimi hissettirmekti inşallah bi inanç bi umut sebebi olabilmek için yazıyorum. Kesinlikle Ramazan hocamın kariyerine bilgisine tecrübelerine saygısızlık amacı ile yazmıyorum öyle anlaşılmaz umarım. Arkadaşlar lütfen tedaviden korkmayın ya da şüpheleriniz olmasın psikolojik tedavi ayıp ve ya utanç verici bir durum değildir. Sadece kendim inandığım farkına vardığım mantıklı olduğunu düşündüğüm belki sizinde kendi inanç sebeplerinizin oluşmasına yardımcı olabilmek için değinmek istiyorum. Psikolojik bi durumunuz olduğunu hissediyorsanız bunu dikkate alın aslında psikolojik sıkıntılarımız normal hastalıklardan daha önemsiz gibi gözükse de daha zor şu şekilde değinmek istiyorum misal kaza geçirdiniz vücudunuzda kesik oluştu dikiş atılır iyileşir kolunuz kırılır alçıya alınır iyileşme süreci başlar bi çok hastalığımıza rahatsızlığımıza hemen müdahale edilebiliyor ve siz de bu müdahaleyi gözünüzle gördüğünüz için napıyorsunuz onun iyileşeceğine tamamen inanmış oluyorsunuz önemli olan inandınız çünkü somut bişey yani zamanını çok önemsemezsiniz kafanız rahat olur nasılsa iyileşecek demi. Şimdi gelelim psikolojik rahatsızlığa aslında o da zor değil ama çok önemli bu olaya dikiş atma alçıya alma gibi yada bant yapıştırıp düşünceyi önleme gibi bi şansımız yok ben inanmanın çok önemli olduğuna inanıyorum ve sabretmenin hemen müdahale edilemediği için somut bişey olmadığı için iyileşme sürecini görmediğimiz için inancımız biraz azalıyor halbuki sen tedavi sürecinde ilerleme olmadığını düşünsen bile aslında oluyor biz bunu göremeyebiliyoruz biraz zorlasak hissedebiliriz ama iyileşme sürecinde hormonlarımızı görebilsek somut olarak iyileştiğini görebilsek aynı dikiş atılan yaranın iyileşeceğine inandığımız gibi ona da inanırdık ve zamanı fazla önemsemezdik nasılsa düzeleceğiz derdik bakın öyle olduğu zaman nasıl da kolay çünkü inandın tamam bitti onayını verdin zamanı önemsemezsin çünkü nasıl bi yaranın iyileşme kabuk bağlama soyulma evreleri varsa psikolojide de illaki bi evre olmak zorundadır demi. Amacım kolay basit bi yöntemle inanmanızı kolaylaştırmaktı. Şimdi burada çok kötü şeyler ağır şeyler yaşadığımı ayrıntıları ile anlatmak çok sempatik gelmeyebilirdi sonuçta hepimiz bi sebeplerden ötürü rahatsızlıklara kapılabiliyoruz elimizde değil onun için utanmayın düşüncenizden sıkıntınızdan sizi rahatsız eden şeyden utanmayın kaçmayın kabul edip savaşın tedavi almanız sizi rahatsız etmesin deli değilsiniz deli de olmuyorsunuz arkadaşlar. Bu yazdıklarımı Ramazan hocam ile 2 yılı aşkın bi tedavi sürecimiz var yani hiç tanımayarak yazmadım çok çok ilerleme katettik hayatımda çok şey değişti bana sadece psikolojik destek vermedi bi çok şey kattı öğretti kendisine çok teşekkür ediyorum iyi ki karşılaşmışız iyi ki tanımışım ve şu an güçlüysem hayattan keyif alıyorsam onun tecrübesine karakterine yaklaşımına borçluyum ilk gittiğim günü hatırlıyorum eğer durumumu anlamayıp bana o ihtiyacım olan ufacık inancı ümidi veremeseydi soyut bile olsa görmemi hissetmemi sağladı bana ihtiyacım olan şeyi verdi yoksa o kapıdan o inancı alamadan çıksaydım biliyordu ki oraya asla gelmeyeceğimi belki şuan biryerlerde hayatım bitmiş madde alkol kullanırken aciz bi durumda sürükleniyor olurdum böyle anlatınca tekrar hatırladım o günlerimi ve başardığımı görmek çok güzel çok onur verici. Umarım sizlerde iyi bir yol katedersiniz. Sağlıcakla…
