Burcu hanıma çok yoğun depresif bir dönemden geçerken bir kaç kere gittim. Şimdi geriye dönüp baktığımda Burcu Hanım’ın hatalarını ve zamanında beni rahatsız eden ama göz yumduğum durumlarını yazmak istedim. Bazı görüşmelerde beni neredeyse hiç dinlemediğini hissetmiştim. Hayatımın en önemli travmasını anlatırken bile çok ilgisiz bir cevap ile geçiştirmişti. Üzerinde hiç durmamıştı bile. Başka bir seansta “e sen şimdi iyisin, gülüyorsun” deyip seansı kısa kesmişti. Çok garipti bu da. Sanki o anlık duygusal yüke göre değerlendirme yapılıyor. Çok önemli başka bir unsur, ulaşılmaz olması. “Geri arayın lütfen” dediğimde asla geri dönmemesi, çok acil, ölüm kalım meselesi deseniz bile “üzgünüz en yakın randevuyu altı hafta sonra verebiliyoruz” demesi. Sonra da bıraktım zaten. Bu tarz güven kıran bi ilişkiydi ne yazık ki. Psikolojim Burcu Hanım’la yaşadığım olaylar daha da gerilmişti o zaman.
